درگاه خدا استغفار مىكنم ولى اگر چيزى گفتى كه در من نيست پس خداوند تو را ببخشد ! » . راوى مىگويد : آن مرد پيشانى حضرت را بوسيد و گفت : آرى من به شما چيزهايى را گفتم كه شما نداشتيد و من خود سزاوارتر بودم . راوى حديث مىگويد : وى حسن‌بن حسن رضى الله عنه بود . « 1 » 27 - از عبدالرزاق نقل كرده ، مىگويد : . . . « 2 » 28 - از عبداللَّه‌بن محمّدبن عمربن على عليه السلام آورده است كه هشام‌بن اسماعيل همسايه‌هاى ما را مىآزرد ، از جمله علي بن حسين عليهما السلام را سخت اذيت مىكرد ، وقتى كه از كار بر كنار شد وليد دستور داد تا او را در برابر مردم نگهدارند ! مىگويد : علي بن حسين عليهما السلام از آن جا گذشت - در حالى كه او را نزد مروان نگهداشته بودند - به او سلام داد و قبلًا علي بن حسين عليهما السلام به اطرافيانش فرموده بود كه كسى متعرض او نشود ! « 3 » 29 - آورده‌اند كه علي بن حسين عليهما السلام دو مرتبه غلامش را صدا زد و او جواب نداد و در نوبت سوم جواب داد ، فرمود : « پسرم ! مگر صداى مرا نشنيدى ؟ » عرض كرد : چرا . فرمود : « پس چرا جواب مرا ندادى ؟ » گفت : به خاطر ايمنى از تو ! فرمود : « سپاس خدا را كه غلام مرا از من ايمن ساخته است ؟ » . « 4 » 30 - از ابوحمزه ثمالى به نقل از علي بن حسين عليهما السلام آورده است ،

--> ( 1 ) - ارشاد : ص 240 . ( 2 ) - همان ، اين همان حديث شماره 3 است كه از امالى صدوق : ص 121 نقل كرديم . ( 3 ) - ارشاد : ص 241 . ( 4 ) - همان .